انا اللى اهلى تركونى.
فى الشوارع زى.
اقاسى الجوع والحرمان
: تركونى محتاج طيب ليه لما اسرق تلمونى..
: طفل حافى مطرود..
زى كلب مجروح وبعانى.. ومش لاقى لقمه يومى..
محروم من الدفا ومن الحنيه..
ومن حضن دافى يطبطب عليا..
مختوم على ظهرى بختم العذاب..
كرامتى متغمسه بالتراب..
مكتوب على اكتافى.
طفل شوارع مطرود وحزين.
واد شوارع اسعى لرزقى زى الفيران.
وفى الليل ابات فى حفرة وسط زعاق الغربان اتعارك على رزقى..
وعلى لقمه مغموسه بالمى..
عماد: ماتت كرامتى ماتت احلامى
من ساعه مارمونى وسابونى..
فى غابه الايام.
محروم من الامان
طريد على الرصيف..
مشى لاقى حنيه
مش لاقى حد
يحس بيا..
عماد: الناس بيهنونى.
اكمنى لبسى مقطع
مفيش حد يرحمنى..
ومن عذابى ينقذنى
ل:عماد فرح رزق الله
جريدة إرتجال|عالم الكتابة
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق